group-telegram.com/Neurosurgery_association/2107
Last Update:
#پاسخ_کیس
#C2_Fractures
️✅️ تشخیص و ارزیابی:
شکستگیهای اودنتوئید (C2) معمولاً پس از تروماهای شدید (مانند تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع یا ضربات مستقیم به گردن) رخ میدهند. بیماران ممکن است با درد شدید در ناحیه گردن، محدودیت حرکتی و گاهی علائم عصبی مانند بیحسی یا ضعف در اندامهای فوقانی مراجعه کنند. تشخیص زودهنگام و دقیق این نوع شکستگیها برای جلوگیری از عوارض جدی ضروری است.
️✅️ طبقهبندی شکستگیهای مهره ی C2:
• نوع I: شکستگی مورب در قسمت فوقانیodontoid process که نسبتا پایدار درنظر گرفته می شود.
• نوع II: شایع ترین حالت می باشد و در محل اتصال ادونتوئید و بدنه مهره C2 رخ می دهد.
• نوع III: این نوع شامل شکستگی هایی است که به بدنه مهره C2 گسترش یافته و معمولا به مداخلات جراحی نیاز است.
✅️ روشهای تصویربرداری و ارزیابی
1. رادیوگرافی ساده (Plain Radiography): اغلب به عنوان گام نخست برای بررسی شکستگیهای مهرههای گردنی، بهویژه در بخش اورژانس استفاده میشود.
• نمای جانبی (Lateral View): ارزیابی همترازی کلی مهرهها و جابهجایی قطعات استخوان
• نمای دهان باز (Open-Mouth View): ارزیابی جابهجایی قطعات Odontoid و آسیبهای احتمالی به مفاصل آتلانتوآکسیال
• نمای فلکسیون و اکستنسیون: برای بررسی ثبات لیگامانی و تنها پس از رد شکستگی ناپایدار انجام میشود.
2. سیتیاسکن (Computed Tomography - CT):
گلد استاندارد تشخیصی جابهجایی قطعات، نوع شکستگی (I، II یا III)، و ارزیابی ناپایداری
3. امآرآی (Magnetic Resonance Imaging):
در موارد مشکوک به آسیب به لیگامان Transverse
4. رادیوگرافی دینامیک:
در بیماران با شکستگیهای پایدار که تحت درمان کانسرواتیو قرار دارند، برای ارزیابی ثبات مفاصل آتلانتوآکسیال پس از دورهی درمان استفاده میشود
️✅️ اصول کلی درمان:
باتوجه به ماهیت کشنده این آسیب، هدف درمان شامل ایجاد ثبات و بازگرداندن محور کمپلکس آتلانتوآکسیال به حالت عادی می باشد.
1. درمان غیر جراحی (کانسرواتیو):
طول مدت این نوع درمان ۸ تا ۱۲ هفته است و برای موارد پایدار و یا شکستگی بدون جا به جایی استفاده می شود. دارای نرخ فیوژن ۱۰۰٪ در شکستگی های نوع I و ۸۰٪ در شکستگی های نوع III
• گردنبند های طبی (cervical collar): در شکستگی های خفیف و پایدار
• جلیقه های Halo یا Minerva: بیشتر برای جوانان و شکستگی های نوع III
2. درمان جراحی
برای شکستگیهای ناپایدار، جابهجایی زیاد یا موارد عدم پاسخ به درمان محافظهکارانه، جراحی توصیه میشود
🔸️اندیکاسیونهای جراحی:
1.جابهجایی بیش از 5 میلیمتر قدامی یا 3 میلیمتر خلفی قطعات شکستگی
2.آسیب لیگامانی یا ناپایداری ستون فقرات
3.علائم عصبی پیشرونده
4.شکست درمان محافظهکارانه
🔸️روشهای جراحی:
1. فیکساسیون قدامی (Anterior Odontoid Screw Fixation): مناسب برای شکستگیهای تازه با حداقل جابهجایی و شامل وارد کردن پیچ بهصورت قدامی برای تثبیت شکستگی است
مزایا: حفظ حرکت مفاصل C1–C2
معایب: در موارد با پیچیدگیهای آناتومیک (مانند گردن کوتاه) کمتر مؤثر است
2. فیکساسیون خلفی (Posterior C1–C2 Fusion):
مناسب برای موارد ناپایداری شدید، شکستگیهای ترکیبی، یا شکست درمان قدامی.
معایب: کاهش حرکت مفاصل گردنی (C1–C2)
• تکنیک Harms و Goel: استفاده از پیچهای پلیاکسیال در C1 و C2 برای افزایش ثبات
• تکنیک Magerl: فیکساسیون مفصل آتلانتوآکسیال با پیچهای داخل مفصلی
• تکنیکهای سیمکشی (Wiring): با استفاده از پیوند استخوان بین C1 و C2
3. فیوژن آتلانتوآکسیپیتال (Occipitocervical Fusion): در موارد ناپایداری شدید و آسیبهای ترکیبی C1-C2-C3 استفاده میشود
گردآورنده: دکتر زهرا مالکی
رفرنس:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC9022191/
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK441956/
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S1877056815002273?via%3Dihub
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11508646/
مارا به دوستان خود معرفی کنید🌱
🆔 @Neurosurgery_association
🆔 @Neurosurgeryassociation
🆔Linkedin
neuro-surgery.info
BY انجمن علمی جراحی مغز و اعصاب

Share with your friend now:
group-telegram.com/Neurosurgery_association/2107