Telegram Group & Telegram Channel
معرفی کتاب تاریخ مردمی فوتبال اثر میکائیل کوریا

اصرار عجیبی وجود دارد به محدود کردن تاریخ فوتبال در لحظه‌ی تدوین قوانین جدید آن در انگلستان 1863، درحالی‌که فوتبال تاریخی در دل هزاره‌ها دارد و کتاب‌ها و اسناد و نامه‌های بسیاری از سده‌های مختلف به‌جا مانده که موضوعشان فوتبال و خوشی‌ها و مصائب پیرامون آن است! فوتبال، این ورزش گروهی عجیب، با تعداد نفرات زیاد، در زمینی بزرگ و با مرکزیت یک توپ گرد، تاریخش را نه در مدخل‌ها و درگاه‌های آمار و تاریخ فوتبال اتحادیه‌ی فوتبال انگلستان یا فدراسیون جهانی آن (فیفا)، بلکه در دل تاریخ مردمی باید جست‌وجو کرد که در 1314 میلادی، «نیکلاس دو فارنادون» حاکم‌شهر لندن به دلیل تشویش اذهان عمومی و برهم زدن نظم اجتماعی به آنها تاخت و فوتبال را ممنوع اعلام کرد! مسیر پرپیچ‌وخم مقاومت مردمی در قامت فوتبال، همانند مناسکی برای بیرون ایستادن از صف حاکمان و صاحبان پول و قدرت، سده‌های متمادی در گوشه‌گوشه‌ی اروپا، به خاصه در بریتانیا و فرانسه ادامه داشته؛ در 1576 چهارده نفر در میدلسکس با این دلایل محاکمه شدند: «تجمع غیرقانونی» و «برگزاری بازی ممنوعی به نام فوتبال؛ به این دلیل که می‌توانست چنان جنجالی به پا کند که به آدم‌کشی و حوادث جدی بینجامد» و دو حکم مشابه نیز در منچستر دهه‌ی اول قرن پانزدهم افرادی را مجرم می‌شناخت که «به سرگرمی غیر قانونی فوتبال در خیابان‌ها پرداختند». تاریخ مردمی فوتبال، تاریخ آنهاست که فارنادون درباره‌شان گفت: «باشد که خداوند ما را از آنها حفظ کند» آن‌هم فقط چون مردم در لحظه‌ای که شاه سکوت می‌خواست، با فوتبال بازی کردنشان موجب «شرارت بی‌شمار» شدند! کتاب «میکائیل کوریا»، نویسنده و پژوهشگر چپگرای فرانسوی، در همین مسیر است که مبنایش را بر حرکت میان اوراق خوانده نشده و کمتر دیده شده‌ی تاریخی گذاشته که از دل اعصار تا همین امروز، تاریخ فوتبال را جدای از تاریخ مردم روایت کرده است. تاریخ مردمی فوتبال، نظر به قطعات بسیار، پیوسته و تکه‌تکه‌‌ای دارد که خواسته‌اند از چشم‌هایمان پنهانشان کنند یا در تعریف دیگری بگنجانند. ازهمین‌روی جام جهانی فوتبال کارگری در 1932 و اعلام مقاومتش علیه فاشیسم پیش از این روایت نشده؛ ازهمین‌روست که چرایی اهمیت نیوکمپ بارسلون در لحظه‌ی وقوع و قدرت‌نمایی فاشیسم ژنرال فرانکو روایت نشده؛ ازهمین‌روست که همواره سعی کرده‌اند به شما حقنه کنند که «هولیگان‌ها» و «التراها» آدم‌بدهای ماجرایند آن‌هم درست در لحظه‌ای که آنها علیه نظم حاکم سرمایه، ارتجاع و استبداد درحال مقاومت و مبارزه‌اند؛ ازهمین‌روست که نگفته‌اند مشت‌های گره کرده‌ی مارداونا و سوکراتس، چیزی بیش از مشت‌های گره کرده‌‌ برای زدن یک گلند؛ ازهمین‌روست که نگفته‌اند چرا «ایلونگا ومپو»ی زئیری، در میان حیرت همه، توپی را که کاشته شده بود تا برزیلی‌ها به سمت دروازه شوت کنند را پیش از سوت داور به بیرون زد تا همه به او و مردمش بخندند، بی‌خبر از اینکه موبوتو، دیکتاتور زئیر، تهدیدشان کرده که نباید با اختلاف بیشتر از سه گل ببازند! تاریخ مردمی فوتبال را باید برای مواجهه با همه‌ی اینها و بسیار بیشتر از اینها خواند. کتابی با اجزای بی‌نظیر، شناور و سیال، درباره‌ی تاریخ ضد تاریخ ورزشی که با امضایش پای تاریخ مقاومت و مبارزه، به جزئی جدایی‌ناپذیر از همه‌ی جنبش‌های رهایی‌بخش تبدیل شده، درعین حال که خوب می‌دانیم، فوتبال تیغی دو لبه است، برای ما و البته برای آنها!
https://www.iranketab.ir/book/101098-une-histoire-populaire-du-football



group-telegram.com/nashrafkar/2420
Create:
Last Update:

معرفی کتاب تاریخ مردمی فوتبال اثر میکائیل کوریا

اصرار عجیبی وجود دارد به محدود کردن تاریخ فوتبال در لحظه‌ی تدوین قوانین جدید آن در انگلستان 1863، درحالی‌که فوتبال تاریخی در دل هزاره‌ها دارد و کتاب‌ها و اسناد و نامه‌های بسیاری از سده‌های مختلف به‌جا مانده که موضوعشان فوتبال و خوشی‌ها و مصائب پیرامون آن است! فوتبال، این ورزش گروهی عجیب، با تعداد نفرات زیاد، در زمینی بزرگ و با مرکزیت یک توپ گرد، تاریخش را نه در مدخل‌ها و درگاه‌های آمار و تاریخ فوتبال اتحادیه‌ی فوتبال انگلستان یا فدراسیون جهانی آن (فیفا)، بلکه در دل تاریخ مردمی باید جست‌وجو کرد که در 1314 میلادی، «نیکلاس دو فارنادون» حاکم‌شهر لندن به دلیل تشویش اذهان عمومی و برهم زدن نظم اجتماعی به آنها تاخت و فوتبال را ممنوع اعلام کرد! مسیر پرپیچ‌وخم مقاومت مردمی در قامت فوتبال، همانند مناسکی برای بیرون ایستادن از صف حاکمان و صاحبان پول و قدرت، سده‌های متمادی در گوشه‌گوشه‌ی اروپا، به خاصه در بریتانیا و فرانسه ادامه داشته؛ در 1576 چهارده نفر در میدلسکس با این دلایل محاکمه شدند: «تجمع غیرقانونی» و «برگزاری بازی ممنوعی به نام فوتبال؛ به این دلیل که می‌توانست چنان جنجالی به پا کند که به آدم‌کشی و حوادث جدی بینجامد» و دو حکم مشابه نیز در منچستر دهه‌ی اول قرن پانزدهم افرادی را مجرم می‌شناخت که «به سرگرمی غیر قانونی فوتبال در خیابان‌ها پرداختند». تاریخ مردمی فوتبال، تاریخ آنهاست که فارنادون درباره‌شان گفت: «باشد که خداوند ما را از آنها حفظ کند» آن‌هم فقط چون مردم در لحظه‌ای که شاه سکوت می‌خواست، با فوتبال بازی کردنشان موجب «شرارت بی‌شمار» شدند! کتاب «میکائیل کوریا»، نویسنده و پژوهشگر چپگرای فرانسوی، در همین مسیر است که مبنایش را بر حرکت میان اوراق خوانده نشده و کمتر دیده شده‌ی تاریخی گذاشته که از دل اعصار تا همین امروز، تاریخ فوتبال را جدای از تاریخ مردم روایت کرده است. تاریخ مردمی فوتبال، نظر به قطعات بسیار، پیوسته و تکه‌تکه‌‌ای دارد که خواسته‌اند از چشم‌هایمان پنهانشان کنند یا در تعریف دیگری بگنجانند. ازهمین‌روی جام جهانی فوتبال کارگری در 1932 و اعلام مقاومتش علیه فاشیسم پیش از این روایت نشده؛ ازهمین‌روست که چرایی اهمیت نیوکمپ بارسلون در لحظه‌ی وقوع و قدرت‌نمایی فاشیسم ژنرال فرانکو روایت نشده؛ ازهمین‌روست که همواره سعی کرده‌اند به شما حقنه کنند که «هولیگان‌ها» و «التراها» آدم‌بدهای ماجرایند آن‌هم درست در لحظه‌ای که آنها علیه نظم حاکم سرمایه، ارتجاع و استبداد درحال مقاومت و مبارزه‌اند؛ ازهمین‌روست که نگفته‌اند مشت‌های گره کرده‌ی مارداونا و سوکراتس، چیزی بیش از مشت‌های گره کرده‌‌ برای زدن یک گلند؛ ازهمین‌روست که نگفته‌اند چرا «ایلونگا ومپو»ی زئیری، در میان حیرت همه، توپی را که کاشته شده بود تا برزیلی‌ها به سمت دروازه شوت کنند را پیش از سوت داور به بیرون زد تا همه به او و مردمش بخندند، بی‌خبر از اینکه موبوتو، دیکتاتور زئیر، تهدیدشان کرده که نباید با اختلاف بیشتر از سه گل ببازند! تاریخ مردمی فوتبال را باید برای مواجهه با همه‌ی اینها و بسیار بیشتر از اینها خواند. کتابی با اجزای بی‌نظیر، شناور و سیال، درباره‌ی تاریخ ضد تاریخ ورزشی که با امضایش پای تاریخ مقاومت و مبارزه، به جزئی جدایی‌ناپذیر از همه‌ی جنبش‌های رهایی‌بخش تبدیل شده، درعین حال که خوب می‌دانیم، فوتبال تیغی دو لبه است، برای ما و البته برای آنها!
https://www.iranketab.ir/book/101098-une-histoire-populaire-du-football

BY نشر افکار




Share with your friend now:
group-telegram.com/nashrafkar/2420

View MORE
Open in Telegram


Telegram | DID YOU KNOW?

Date: |

Telegram, which does little policing of its content, has also became a hub for Russian propaganda and misinformation. Many pro-Kremlin channels have become popular, alongside accounts of journalists and other independent observers. But because group chats and the channel features are not end-to-end encrypted, Galperin said user privacy is potentially under threat. The original Telegram channel has expanded into a web of accounts for different locations, including specific pages made for individual Russian cities. There's also an English-language website, which states it is owned by the people who run the Telegram channels. Since its launch in 2013, Telegram has grown from a simple messaging app to a broadcast network. Its user base isn’t as vast as WhatsApp’s, and its broadcast platform is a fraction the size of Twitter, but it’s nonetheless showing its use. While Telegram has been embroiled in controversy for much of its life, it has become a vital source of communication during the invasion of Ukraine. But, if all of this is new to you, let us explain, dear friends, what on Earth a Telegram is meant to be, and why you should, or should not, need to care. Unlike Silicon Valley giants such as Facebook and Twitter, which run very public anti-disinformation programs, Brooking said: "Telegram is famously lax or absent in its content moderation policy."
from id


Telegram نشر افکار
FROM American