group-telegram.com/zan_j/32788
Last Update:
بعضی مادرها خودشون تو شکم مادرشون جنگ رو حس کردن…
با صدای آژیر و بوی دود به دنیا اومدن، با ترس قد کشیدن…
حالا خودشون مادرن، زیر همون آسمون، با همون وحشت آشنا.
کودکش تو بغلشه، خوابیده…
اما خودش بیداره.
با چشمانی که شب رو نگه میدارن، با دلی که هزار بار تکهتکه شده و باز، چسبیده…
کته کلویتس این رو کشید، نه فقط یک مادر، بلکه زخمی که از نسلی به نسل دیگه رسیده. دردی که هیچوقت تموم نمیشه، فقط از مادری به مادری منتقل میشه.
این تصویر، فریاد خاموش همهی مادران جنگزده است؛ آن ها که حتی وقتی جهان میسوزد، به عشقشان چنگ میزنند و امید را زنده نگه میدارند.
برای مادرانی که با قلبهایی شکسته، هنوز ایستادهاند…
شما، قهرمانان بیصدای این روزهای تاریکید
#کِته_کلویتس: "وقتی طراحی میکردم و با نالههای مادران دردمند همصدا میشدم و یا هنگامی که همپای کودکان بیمار و گرسنه و وحشتزدهای که طرح آنها را میکشیدم گریه میکردم، سنگینی بار تعهدی را که به عنوان هنرمند بر دوش گرفته بودم بیشتر حس میکردم".
▪︎کِته اشمیت کُلویتس
موضوع آثار او بیشتر فقر، گرسنگی و جنگ است.
#هنر_مدرن
#زبان_هنر
#زن_زندگی_آزادی
@zan_j
BY زن و جامعه (زن کارگر)
Share with your friend now:
group-telegram.com/zan_j/32788