Telegram Group & Telegram Channel

#یاوه_پراکنی


زمانه بس که پَلید و پَلشت و مسخره شد
عیارسنجی خورشید کار شب‌پره شد...!

#استادشفیعی_کدکنی


یکی از بزرگ‌ترین معضلات ایران در دوران جمهوری‌اسلامی، تریبون یافتن دهان‌های دریده است؛ دهان‌هایی که بی‌هیچ مسئولیتی، هرچه به ذهن و منفعت‌شان می‌رسد در حوزه‌ی عمومی رها می‌کنند.

آنان گمان می‌برند چون دستی به میکروفون یا صفحه‌ای در فضای مجازی یافته‌اند، می‌توانند در هر عرصه‌ای اظهار نظر کنند: بی‌ریشه در اندیشه، بی‌جایگاه در دل مردم، اما پرمدعا در داوری درباره‌ی تاریخ، فرهنگ و اقتصاد.

نمونه‌های این ابتذال کم نیستند:
سیده زینب موسوی که از لودگی در فضای مجازی نان می‌خورد، اینک به جایی رسیده است که شاهنامه را به سخره می‌گیرد؛ گنجینه‌ای که نه فقط کتابی ادبی، که شناسنامه‌ی روح و رگ ایرانی است. او خیال می‌کند با تمسخر میراث حماسی ما می‌تواند جای پای خود را در هیاهوی مجازی محکم‌تر کند. حال آن‌که این دریدگی نه طنز است و نه نقد؛ تنها زخم زدن به حافظه‌ی جمعی یک ملت است.

و در سوی دیگر، سعید لیلاز؛ کسی که یک پایش در احزاب نان‌به‌نرخ‌روزخور است و پای دیگرش در بنگاه‌های اقتصادی حاکمیتی. او در قامت نظریه‌پرداز ظاهر می‌شود، اما سخنان اخیرش چیزی جز تکرار بی‌فهم یاوه‌گویی‌های آتنی‌ها درباره‌ی مردم ایرانِ هخامنشی نبود. این‌گونه خودتحقیرها، که به‌پشتوانه‌ی باندهای رسانه‌ای و سیاست‌های محافظه‌کارانه تریبون یافته‌اند، نه نشان از دانش دارند و نه بویی از ریشه‌ی ایرانی برده‌اند؛ قرقره‌ی بافته‌های آشفته حالان برای پرکردن جایگاه‌هایی که رسالت‌شان چیزی جز پروپاگاندای ضدامنیتی علیه ایران نیست.

این دهان‌های دریده، چه در لودگی مجازی و چه در روده‌درازی سیاسی، زبان را به ابتذال کشانده‌اند. خطر بزرگ آن است که با تکرار این صداها، سخن اندیشیده و دغدغه‌مند گم شود و جامعه بپندارد حقیقت همان ابتذال است.

در برابر این روند، رسالت ما تنها اعتراض نیست، بلکه بازسازی حرمت واژه‌هاست.
شاهنامه را نمی‌توان به مسخره گرفت، همان‌گونه که تاریخ ایران را نمی‌توان با یاوه تحقیر کرد. زبان باید بار دیگر خانه‌ی حقیقت شود؛ جایی برای اندیشه، عشق و دفاع از استقلال.

این سرزمین، زادبوم آریایی و زیستگاه هزاران ساله‌ی فرهنگ است؛ نه میدان بی‌ریشگی آنان که با یاوه و تمسخر می‌خواهند برای خود جایی باز کنند.


#محسن_قریب
👍24👌3🔥21❤‍🔥1



group-telegram.com/mohsenegharib/13376
Create:
Last Update:


#یاوه_پراکنی


زمانه بس که پَلید و پَلشت و مسخره شد
عیارسنجی خورشید کار شب‌پره شد...!

#استادشفیعی_کدکنی


یکی از بزرگ‌ترین معضلات ایران در دوران جمهوری‌اسلامی، تریبون یافتن دهان‌های دریده است؛ دهان‌هایی که بی‌هیچ مسئولیتی، هرچه به ذهن و منفعت‌شان می‌رسد در حوزه‌ی عمومی رها می‌کنند.

آنان گمان می‌برند چون دستی به میکروفون یا صفحه‌ای در فضای مجازی یافته‌اند، می‌توانند در هر عرصه‌ای اظهار نظر کنند: بی‌ریشه در اندیشه، بی‌جایگاه در دل مردم، اما پرمدعا در داوری درباره‌ی تاریخ، فرهنگ و اقتصاد.

نمونه‌های این ابتذال کم نیستند:
سیده زینب موسوی که از لودگی در فضای مجازی نان می‌خورد، اینک به جایی رسیده است که شاهنامه را به سخره می‌گیرد؛ گنجینه‌ای که نه فقط کتابی ادبی، که شناسنامه‌ی روح و رگ ایرانی است. او خیال می‌کند با تمسخر میراث حماسی ما می‌تواند جای پای خود را در هیاهوی مجازی محکم‌تر کند. حال آن‌که این دریدگی نه طنز است و نه نقد؛ تنها زخم زدن به حافظه‌ی جمعی یک ملت است.

و در سوی دیگر، سعید لیلاز؛ کسی که یک پایش در احزاب نان‌به‌نرخ‌روزخور است و پای دیگرش در بنگاه‌های اقتصادی حاکمیتی. او در قامت نظریه‌پرداز ظاهر می‌شود، اما سخنان اخیرش چیزی جز تکرار بی‌فهم یاوه‌گویی‌های آتنی‌ها درباره‌ی مردم ایرانِ هخامنشی نبود. این‌گونه خودتحقیرها، که به‌پشتوانه‌ی باندهای رسانه‌ای و سیاست‌های محافظه‌کارانه تریبون یافته‌اند، نه نشان از دانش دارند و نه بویی از ریشه‌ی ایرانی برده‌اند؛ قرقره‌ی بافته‌های آشفته حالان برای پرکردن جایگاه‌هایی که رسالت‌شان چیزی جز پروپاگاندای ضدامنیتی علیه ایران نیست.

این دهان‌های دریده، چه در لودگی مجازی و چه در روده‌درازی سیاسی، زبان را به ابتذال کشانده‌اند. خطر بزرگ آن است که با تکرار این صداها، سخن اندیشیده و دغدغه‌مند گم شود و جامعه بپندارد حقیقت همان ابتذال است.

در برابر این روند، رسالت ما تنها اعتراض نیست، بلکه بازسازی حرمت واژه‌هاست.
شاهنامه را نمی‌توان به مسخره گرفت، همان‌گونه که تاریخ ایران را نمی‌توان با یاوه تحقیر کرد. زبان باید بار دیگر خانه‌ی حقیقت شود؛ جایی برای اندیشه، عشق و دفاع از استقلال.

این سرزمین، زادبوم آریایی و زیستگاه هزاران ساله‌ی فرهنگ است؛ نه میدان بی‌ریشگی آنان که با یاوه و تمسخر می‌خواهند برای خود جایی باز کنند.


#محسن_قریب

BY محسن قریب(عقل سرخ)


Warning: Undefined variable $i in /var/www/group-telegram/post.php on line 260

Share with your friend now:
group-telegram.com/mohsenegharib/13376

View MORE
Open in Telegram


Telegram | DID YOU KNOW?

Date: |

On December 23rd, 2020, Pavel Durov posted to his channel that the company would need to start generating revenue. In early 2021, he added that any advertising on the platform would not use user data for targeting, and that it would be focused on “large one-to-many channels.” He pledged that ads would be “non-intrusive” and that most users would simply not notice any change. One thing that Telegram now offers to all users is the ability to “disappear” messages or set remote deletion deadlines. That enables users to have much more control over how long people can access what you’re sending them. Given that Russian law enforcement officials are reportedly (via Insider) stopping people in the street and demanding to read their text messages, this could be vital to protect individuals from reprisals. Either way, Durov says that he withdrew his resignation but that he was ousted from his company anyway. Subsequently, control of the company was reportedly handed to oligarchs Alisher Usmanov and Igor Sechin, both allegedly close associates of Russian leader Vladimir Putin. Ukrainian forces have since put up a strong resistance to the Russian troops amid the war that has left hundreds of Ukrainian civilians, including children, dead, according to the United Nations. Ukrainian and international officials have accused Russia of targeting civilian populations with shelling and bombardments. The regulator said it has been undertaking several campaigns to educate the investors to be vigilant while taking investment decisions based on stock tips.
from us


Telegram محسن قریب(عقل سرخ)
FROM American